Doodgeslagen, doodgezwegen brengt recent onderzoek in beeld naar de vervolging van homoseksuelen door het nazi-regime in Duitsland en bezette gebieden zoals Nederland. Aan de hand van persoonlijke getuigenissen, justitiële strafdossiers en uniek beeldmateriaal wordt een beklemmend beeld geschetst van de gevolgen van het nationaal-socialisme voor homoseksuele mannen en vrouwen. Voor het eerst worden de anonieme slachtoffers zichtbaar als individu. Het boek toont de mechanismes van een totalitaire maatschappij die zijn onderdanen tot in de intiemste onderdelen van hun leven controleerde.

In de bruisende jaren twintig kende de Duitse Weimarrepubliek een openlijk homoseksuele cultuur. Hieraan kwam een abrupt einde in 1933. In de nazi-tijd was een vermoeden van homoseksualiteit al voldoende reden voor arrestatie. Buren, collega’s of passanten op straat deden maar al te gretig aangifte.
Naar schatting 100.000 mannen werden gearresteerd; de helft hiervan belandde in de gevangenis. 10.000 tot 15.000 van deze mannen werden na tuchthuisstraf gedeporteerd naar concentratiekampen. In West-Duitsland bleef de nazistische wetgeving tegen homoseksualiteit van kracht tot eind jaren zestig.

Nog altijd komt de nazi-vervolging van homoseksuelen nauwelijks aan bod in schoolboeken, standaardwerken en herinneringscentra van vroegere nazi-kampen.

2005; ISBN 978-90-73341-27-2; 340 blz.; geïllustreerd